Náufrago.

Ou quizáis son
un temerario suicida
que vai na procura
doutro novo naufraxio.

Naufragar neste mar 
de pracer e ferida,
de cicatriz, 
na gozosa incertidume
de quedar varado na profundidade
dos ollos
que destripan coma garfos. 
Espido e demacrado.
Aberto en canal mentres vexo 
o teu terciopelo etéreo da cor do ébano,
voar acompasado pola lixeira brisa
que trae estas ondas, de sal e espuma. 

Quedar así, por vez derradeira
encaiado noutra illa
refuxiado entre sal, area e soidade.