sempre son recordados nos púlpitos polos devotos.
Regreso ao meu terreo sinuoso.
Regreso ao campo de batalla.
Regreso a vomitar esta bile.
Regurxito a miña merda para regalala fresca e suave.
Mais suave que os chispeos que se me retorcen entre as tempas.
Regreso, como os secuaces volven ao seu amo,
como os terroristas volven a sua loita.
Regreso a encadearme,
desta vez de pes, columna vertebral e cranio.
Simplemente para non estar arrinconado,
para non ser escravo,
para non ser penitente,
para non flaxelarme,
para intentar deixar de fumar, ainda que escriba estas liñas
apestando a fume e nicotina.
Regreso para atopar un desvío.
Para ver se (me) reconcilio co(s) soño(s).
