viernes, 22 de julio de 2016

Chantada

Resúltame, certas veces,
unha merda
como se esfuma
o que pretendo conseguir
entre as
miñas mans. 
Ese oasis
que se volve
espellismo, 
para deixarme
afundido.

Farto de ver
como, ás veces,
un trata de lograr
algo que desexa, que ansía
e ver como as súas ilusións
acaban no sumidoiro. 

Semella complicado, 
de vez en cando,
non sentirse fodido
con esta sensación
amarga. 
Foco ardente abdominal. 

Sobretodo cando 
sentes que é unha 
constante. Iso de 
estar a piques. Preto. 
E en realidade esa cercanía
é a maior distancia
coa que te podes topar. 
Non chegar a 
romper a puta
liña de meta. 

No hay comentarios:

Publicar un comentario