Anatomía dun millenial canso

Dende dentro.

domingo, 29 de octubre de 2017

Risco

Hoxe veño a falar do precipicio
de verlle os fociños a un novo inicio
de estupefacto ver tornar 
un segundo nun lategazo. 

E quero chorar
por observar como un mal designio
apodrece a flor mais bela,
como un instante pode 
corromper un alma que pensei que era eterna. 



Publicado por Un home solitario debuxado por Hopper en 4:40:00
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Entrada más reciente Entrada antigua Inicio
Ver versión para móviles
Suscribirse a: Enviar comentarios (Atom)

Datos personales

Un home solitario debuxado por Hopper
Ver todo mi perfil

.

.

Archivo del blog

  • ►  2025 (2)
    • ►  octubre (2)
  • ►  2022 (4)
    • ►  agosto (2)
    • ►  mayo (2)
  • ►  2019 (3)
    • ►  abril (2)
    • ►  febrero (1)
  • ►  2018 (8)
    • ►  mayo (2)
    • ►  marzo (1)
    • ►  febrero (3)
    • ►  enero (2)
  • ▼  2017 (38)
    • ►  diciembre (2)
    • ►  noviembre (6)
    • ▼  octubre (4)
      • Contigo
      • Risco
      • Sangue
      • Gettin' me drugged.
    • ►  septiembre (2)
    • ►  agosto (2)
    • ►  junio (1)
    • ►  mayo (4)
    • ►  abril (2)
    • ►  marzo (5)
    • ►  febrero (3)
    • ►  enero (7)
  • ►  2016 (53)
    • ►  diciembre (5)
    • ►  noviembre (6)
    • ►  octubre (9)
    • ►  septiembre (4)
    • ►  agosto (3)
    • ►  julio (7)
    • ►  junio (5)
    • ►  mayo (8)
    • ►  abril (5)
    • ►  marzo (1)

Ideario

Me enervan los que no tienen dudas
y aquellos que se aferran
a sus ideales sobre los de cualquiera.

Visitas

Tema Etéreo. Con la tecnología de Blogger.