Hoxe veño a falar do precipicio
de verlle os fociños a un novo inicio
de estupefacto ver tornar
un segundo nun lategazo.
E quero chorar
por observar como un mal designio
apodrece a flor mais bela,
como un instante pode
corromper un alma que pensei que era eterna.
No hay comentarios:
Publicar un comentario