miércoles, 3 de mayo de 2017

Idas e voltas.

Abrázame,
esnaquízame,
abrígame,
mátame
con eses ollos de gato pardo. 

Clausura a miña boca,
pospón a miña axenda,
deshonra as miñas manías,
formula a ecuación do desexo. 
Fáltame, éncheme.
Fódeme. Abandóname. 
Vaite, volve.
Pendendo dos abaneos da túa chegada. 
Temendo o día da túa falta. 
Que o cambio, as idas e voltas,
non falten. 

E mentres, as constelacións 
debuxan o brillo das túas pestanas. 
Podo palpar do firmamento
a suavidade das túas olladas. 
Nada é tan escuro como 
a luminosidade 
sen o brillo das túas fouces brancas. 




No hay comentarios:

Publicar un comentario