Abrázame,
esnaquízame,
abrígame,
mátame
con eses ollos de gato pardo.
Clausura a miña boca,
pospón a miña axenda,
deshonra as miñas manías,
formula a ecuación do desexo.
Fáltame, éncheme.
Fódeme. Abandóname.
Vaite, volve.
Pendendo dos abaneos da túa chegada.
Temendo o día da túa falta.
Que o cambio, as idas e voltas,
non falten.
E mentres, as constelacións
debuxan o brillo das túas pestanas.
Podo palpar do firmamento
a suavidade das túas olladas.
Nada é tan escuro como
a luminosidade
sen o brillo das túas fouces brancas.
No hay comentarios:
Publicar un comentario