Son amante teu, noite,
que me seduces,
que me atrapas,
que me raptas do sono.
Noite escura,
condensas dentro das brancas paredes alugadas
os pensamentos.
Devezo por ti mentres nubes me rodean,
nubes densas
e Tom Waits esculpe cun cincel ronco
as miñas noctámbulas penas.
Bebo cervexa barata
e me embriago
baixo o teu abrigo.
Colócome co fume
do que ti
es testigo.
Home lobo son, a falta de pelaxe tupido
baixo o teu feitizo,
crendo que os amantes
atópanse casualmente
dentro dos teus dominios.
E eu, noite, en plena soidade,
espero atopar nalgures
o bo camiño.
E de non atopalo, descoida,
atopareime contigo.
No hay comentarios:
Publicar un comentario