Proceso deconstrutivo.

Vexo constantemente
en rúas, ou en
espazos íntimos,
a grandilocuencia das falsas
estatuas enormes 
que recrean
os tipos
máis indefensos.
Eses escudos que
protexen
algo moi tenro. 

Vexo como 
existen outros 
que tentan debuxar 
algo semellante,
quedando coa evidencia 
do intento errado. 
É tal a tenrura que levan 
no seu interior,
que é imposible ocultala. 

E mentres, eu, sabendo que 
esta loita non é nada sinxela,
pretendo que
a armazón que
vendo malamente como un 
pasante de drogas
sexa crible por todos. 
Estou en proceso de construción,
e mentres isto acontece,
quedo coa sensación
de que todo o que me rodea
está quebrándose.