Anatomía dun millenial canso

Ángel González dicía  que hai que ser moi valente  para vivir con medo. Máis, pecando de soberbio,  iso non é o que creo.  O valente fai  e ...

É posible ser tan zafio, necio, engreído.  Volver á poesía  só cando teño o interior consumido.  E ela segue aí.  Clara, limpa. O espello qu...

Moitas persoas dinme que teño cousas moi boas: Unha cariña moi nova,  unha sonrisa pillabana, moitas virtudes, defectos menores,  grandes ca...

Hai noites diversas.  Noites de troula e outras de decepción, outras de nervios antes de facer algunha cousa importante para a persona que o...

 O Sr. Lino partiu.  Moito antes de que eu chegara aquí.  De feito, para que eu chegara, el tivera que marchar.  Unha vida por unha vida. Gr...

Pasaron xa moitos, moitísimos minutos, demasiadas caricias e tantos outros momentos... Pasaron xa noites de chuvia torrencial, amencer...