domingo, 18 de diciembre de 2016

Anatomía íntima.

Son o patético
desexador do todo
e temeroso evitador 
da asolagación da nada. 
Trastornado de maquinaria intelectual.

Ofrezo algo puro,
cristalino
e moi prezado. 
O meu peito aberto en canle.
As miñas entrañas en plena combustión.
Son un can, desgraciadamente fiel,
que non busca mais tesouro
que o mesmo que agasallo. 

Rexeito dobres xogos
cos que a xente se divirte.
Sen entender nunca cómo
se pode ter vontade 
por ferir ao semellante.
Droga que me nego a probar.
Mentira, puñada, dor.
Profundo pozo sen saída,
decepción golpe baixo e duro.

Fódeme, 
insúltame,
quéreme,
ódiame,
abrázame,
arríncame a pel a tiras se queres.
Pero non teñas unha máscara. 
Tírame pedras se é o teu pasatempo ideal,
íspeme se a ti che gusta que te ispan.
Non te vistas de seda,
móstrate en coiros,
porque estar en pelotas,
é o meu reto mais difícil de pasar. 





No hay comentarios:

Publicar un comentario