jueves, 9 de febrero de 2017

Por fin no céspede.

Difícil describir
cando puideches sentir 
por unha vez que 
os arrepíos non tiñan 
forma de etéreo elixir. 
Chegaron en forma de 
leve descarga eléctrica
dende as fosas mais profundas
onde os pes se acomodaron 
sobre agochada terra.

Que nin floto de chuvasco en chuvasco
nin cabalgo sen disolverme 
na carroza de Helios. 
Mais si enrédome 
profundizo
simbiótico con vermes
enraizándome cor madeira,
sobre agochada terra. 

Perdín a liviandade asintomática
que me obrigaba - cobarde - 
a precisar de clausurar a miña 
misión aeroespacial 
para ser dente de león
e así, sobre agochada terra,
puiden voar e quizáis,
só quizáis,
non ter tanto medo de 
golpear os fuciños sobre a mesma agochada terra. 

No hay comentarios:

Publicar un comentario