Anatomía dun millenial canso

Dende dentro.

sábado, 6 de abril de 2019

Somos tan fraxiles ante a pantasma do descoñecido...
Tan volubles ante os cambios...
Tan nimios ante o misterio da vida...
Que todos nos volvemos rematadamente ousados
para avanzar por este camiño pedregoso
no que sempre brilla o sol ao seu final.

Publicado por Un home solitario debuxado por Hopper en 14:23:00
Enviar por correo electrónicoEscribe un blogCompartir en XCompartir con FacebookCompartir en Pinterest

No hay comentarios:

Publicar un comentario

Entrada más reciente Entrada antigua Inicio
Suscribirse a: Enviar comentarios (Atom)

Datos personales

Un home solitario debuxado por Hopper
Ver todo mi perfil

.

.

Archivo del blog

  • ►  2025 (2)
    • ►  octubre (2)
  • ►  2022 (4)
    • ►  agosto (2)
    • ►  mayo (2)
  • ▼  2019 (3)
    • ▼  abril (2)
      • Pasaron xa moitos, moitísimos minutos, demasiadas ...
      • Somos tan fraxiles ante a pantasma do descoñecido....
    • ►  febrero (1)
  • ►  2018 (8)
    • ►  mayo (2)
    • ►  marzo (1)
    • ►  febrero (3)
    • ►  enero (2)
  • ►  2017 (38)
    • ►  diciembre (2)
    • ►  noviembre (6)
    • ►  octubre (4)
    • ►  septiembre (2)
    • ►  agosto (2)
    • ►  junio (1)
    • ►  mayo (4)
    • ►  abril (2)
    • ►  marzo (5)
    • ►  febrero (3)
    • ►  enero (7)
  • ►  2016 (53)
    • ►  diciembre (5)
    • ►  noviembre (6)
    • ►  octubre (9)
    • ►  septiembre (4)
    • ►  agosto (3)
    • ►  julio (7)
    • ►  junio (5)
    • ►  mayo (8)
    • ►  abril (5)
    • ►  marzo (1)

Ideario

Me enervan los que no tienen dudas
y aquellos que se aferran
a sus ideales sobre los de cualquiera.

Visitas

Tema Etéreo. Con la tecnología de Blogger.