Exorcismo.

Dentro da soidade silandeira do cuarto espido baixo tez escura e mortecina. 
Sons gotean de cando en vez. 
So eu os podo escoitar. 
Toda a paz enmudécese cando chegan
os susurros de impíos morcegos 
que tentan augurar tristes baladas futuras
sobre apetito e cunchas esmagadas. 

E eu, intento exorcizar estes demos
que teño engaiolados nas miñas costelas
coa luz dos cigarros prendidos, que brillan como a chegada dun novo día.